Sunay Akın #1 “Giydikçe açılır” diyen tezgahtar…

by melanous

“Giydikçe açılır” diyen tezgahtar, “uzadıkça şekil alır” diyen kuaför, ve “zamanla unutursun” diyen arkadaş…bunların hepsi aynı örgüte üye.

Çekmece – Sunay Akın

by melanous

Büyüklerle ben yapamıyorum
çocuklar da almıyor beni oyunlarına
devlet dairesinde
yangından kurtarılmayacak
sıkışmış bir çekmece gibiyim
açılamıyorum sana

Kardeşiyle sokaklarda hep
bir örnek giydirilen sen
nasıl sevmezsin eşitliği
yürürken düşen çoraplarını
aynı hizaya getirmek için
annen değil miydi önünde diz çöken

Öpüşme sahnesinin tam ortasında
içeri girdiğin yazlık sinemanın
yer göstericisiyim
yürüyorsun fenerimin ışığında
yer: Kız Kulesi
ve sonu ayrılıkla bitecek
hüzünlü bir aşk filmini oynuyor
beyaz duvarında

Bir kez olsun çıkmazken ağzından
seni sevdiğimi
her gün söylememi yadırgama
bil ki bu şehirde
iskelenin verilmesini
beklemeden atlarım vapurlara

Son karesi gibi Red Kit’in
batan güneşe doğru
sürerken atımı
gitme kal demeni bekliyorum
ama yalnızca
rüzgar çekiştiriyor atkımı

Fahişe -Sunay Akın

by melanous

incitirim korkusuyla
yıkarken
nasıl da usulca
gezdirirdi ellerini
teninde annen.

Alacak – Sunay Akın

by melanous

yol kenarlarındaki
yağmur mazgallarını
kumbara sanıp
harçlığımı atardım
bu yüzden en çok
denizden alacaklıyım

Yüreğim – Sunay Akın

by melanous

Yüreğim ıslaktır benim

kuytularda ağlamaktan

ve hafif uçuktur rengi

kurusun diye kaç kez

güneşe asılmaktan